با توجه به پر شدن دوگوله دونی ۱ و به زحمت افتادن دوستان جهت درج نظرات شعبه ۲ دوگوله دونی افتتاح شد. خوش آمدید . نظر فراموش نشود . لطفا.......

خوش آمدی

نظر یادت نره

آیا می دانستید افرادی که بنظر خیلی قوی می رسند، معمولاً خیلی حساس هستند و کسانی که بیشترین مقدار مهربانی را به معرض نمایش می گذارند، بیشترین صدمه را دیده اند؟ آیا می دانستید آنهایی که تظاهر می کنند نیازی به عشق ندارند، بیشتر از همه به آن محتاجند؟ اشخاصی که از همه نگهداری می کنند خودشان از همه بیشتر نیازمند مراقبتند و کسانی که زیاد لبخند می زنند ممکن است در زمان تنهایی بیشترین گریه را بکنند

اعضای قبیله سرخ پوست از رییس جدید می پرسن: «آیا زمستان سختی در پیش است؟»

رییس جوان قبیله که هیچ تجربه ای در این زمینه نداشت، جواب میده «برای احتیاط برید هیزم تهیه کنید» بعد میره به سازمان هواشناسی کشور زنگ میزنه: «آقا امسال زمستون سردی در پیشه؟»

پاسخ: «اینطور به نظر میاد»، پس رییس به مردان قبیله دستور میده که بیشتر هیزم جمع کنند و برای اینکه مطمئن بشه یه بار دیگه به سازمان هواشناسی زنگ میزنه: «شما نظر قبلی تون رو تایید می کنید؟»

پاسخ: «صد در صد»، رییس به همه افراد قبیله دستور میده که تمام توانشون رو برای جمع آوری هیزم بیشتر صرف کنند. بعد دوباره به سازمان هواشناسی زنگ میزنه: «آقا شما مطمئنید که امسال زمستان سردی در پیشه؟»

پاسخ: بگذار اینطوری بگم؛ سردترین زمستان در تاریخ معاصر!

رییس: «از کجا می دونید؟»

پاسخ: «چون سرخ پوست ها دیوانه وار دارن هیزم جمع می کنن!

نرگس- م، 41 ساله می گوید: دارای یک فرزند هستم. در زمانی که عقد کرده بودم ،دیگران به من می گفتند زندگی پر از آشوبی دارید، و بهتر است ادامه ندهید، اما فکر می کردم وقتی وارد زندگی شوم می توانم زندگی ام را بهتر کنم. بعد گفتم شاید با وجود یک فرزند در زندگی به آرامش بهتری دست یابم ؛ چون اصلا نمی خواستم به طلاق فکر کنم. طلاق برای یک زن سخت است و ترس از طلاق عاملی بود که با همه مسایل کنار بیایم. حالا هم من از همسرم طلاق گرفته ام یک طلاق پنهان. هیچ کس نمی داند و در هیچ کجا هم مدرکی وجود ندارد نمی توانم به کسی بگویم که چه بلایی بر سرم می آید .

زهرا-ج، 23 ساله مدت دو سال است که ازدواج کرده ، می گوید، اصلا از زندگی خود راضی نیستم و کسی که برای رسیدن به من پاشنه در خانه ما را از جا درآورده بود اکنون  که زیر یک سقف با هم هستیم انگار من برای او وجود ندارم. او فقط خواسته ی خود  را به دست آورد اما حالا من دیگر برای او جذابیتی ندارم. بین من و او دیگرهیچ احترامی نمانده است، بسیار مرا دوست دارد اما با این حال با هم دعوا داریم و من نمی خواهم به هیچ عنوان تن به طلاق بدهم، چون می ترسم، از حرف های فامیل وحشت دارم، از وارد شدن به جامعه و روبه رو شدن با برخوردهای مردم در محیط های کار و هر جای دیگر ،نگرانم چون چنین مسایلی را در مورد کسانی که طلاق گرفته اند به چشم دیده ام به همین دلیل که تن به این زندگی نکبت بار داده اید. من و همسرم دیگر برای هم نیستیم و از هم طلاق گرفته ایم، اما نه به صورت قانونی، به صورت عاطفی و پنهانی و سندی وجود ندارد امیدوارم خدا همیشه کمکم کند.

امثال نرگس ها و زهراها در جامعه ما بسیار  دیده می شود، شاید بتوان گفت این موارد ذکر شده قطره ای در یک دریاست.

طلاق عاطفی عبارت از یک وضعیت یا طرز تلقی است بین زن و شوهر رسمی که روابط ایشان دچار اختلال شده، سرمایه عاطفی- بین شخصی آنان به حالت انفعالی درآمده و سپس به فقر عاطفی میل می‌کند و پیوند همسری و همسرایی‌شان به گسست، جدا سری و بالاخره به طلاق عاطفی می‌انجامد. با این تعریف به نشانه‌شناسی طلاق عاطفی می‌توان پی برد؛ سکوت و بی‌تفاوتی فضای خانه را پر می‌کند و «هم اتاقی» جای «همسری» را می‌گیرد، حرفی برای گفتن و شوری برای ادامه زندگی نیست، سخن‌های بین زن و شوهر کوتاه می‌شود و چه بسا به مکاتبه و مبادله یادداشت‌های کوتاه منجر می‌شود. در میان غریبه‌ها می‌کوشند به موضع مهربانانه‌ای تظاهر کنند ولی در خلوت، هر یک در عالم بی‌کسی به سر می‌برند. احساس عاطفی همگرایی جای خود را به دگر‌گرایی- اگر نگوییم به گریز و سکوت و ارتباطی غمزده- می‌دهد. اما شاید باورهای غلط فرهنگی، فشارهای اقتصادی و ترس از تنها ماندن، انسان را در جریان زندگی وادار به ادامه می‌کند؛ این همان طلاق عاطفی است.

روز مادر روزی است که به یادبود و افتخار مادران در کشورهای مختلف گرامی داشته می‌شود.

بعد از اینکه تعطیلات در ایالات متحده از سوی سایر فرهنگ‌ها و ملت‌ها پذیرفته شد، تاریخ این روز نیز عوض شد تا با روزی که از قدیم مربوط به مادران بود یا سایر جشن‌های ملی، یکی شود؛ مانند یکشنبهٔ مادر در انگلستان و یا در یونان، جشن ظهور مسیح برای مسیحیان اورتودوکس (۲ فوریه). در بعضی کشورها این روز به روزی که برای بیشتر مذهب‌ها مهم بود تغییر یافت، مانند روز مریم مقدس در کشورهای کاتولیک؛ یا روز تولد دختر پیامبر اسلام، در کشورهای مسلمان. دیگر کشورها، آن را به روزهای تاریخی خود تغییر دادند، مانند بولیوی که روز جنگ ویژه‌ای که زن‌ها نیز در آن شرکت داشتند را انتخاب کرد. در ایران روز مادر و روز زن (به طور رسمی ۲۰ جمادی الثانی) که گفته می‌شود زادروز فاطمه زهرا دختر پیامبر اسلام است. از آنجا که این روز بر مبنای تقویم قمری است روز مشخصی نداشته و در طول سال در گردش است.

انگلستان، نخستین کشوری بود که روز مادر را بوجود آورد. در برخی از کشورهای غربی (از جمله انگلستان) دومین یکشنبه ماه مه هر سال روز مادر نام می‌گیرد. این فکر توسط خانمی بنام جولیا واردهو به آمریکا برده شد و اولین روز ماه ژوئن به عنوان روز مادر تعیین گردید. در سال ۱۹۲۴ کنگره آمریکا دومین روز ماه مه را به عنوان روز مادر تعیین نمود. در ژاپن، زادروز همسر وقت امپراطور به عنوان روز مادر گرامی شمرده می‌شود. در ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ روز مادر بر پایه گاهشمار ایرانی ۲۵ آذر به مناسبت روز تولد مادر شاه  بود پس از سال پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۵۷ تاریخ این روز تغییر کرد، در ایران روز مادر، 20جمادی‌الثانی زادروز دختر پیامبر اسلام، فاطمه زهرا است؛

بیشتر کشورهای آفریقایی ابتکار داشتن یک روز مادر را از سنت‌های بریتانیا گرفتند؛ اما با وجود این در فرهنگ‌های گوناگون قارهٔ آفریقا، قبل از دورهٔ حمله اروپایی‌ها به آن، جشن‌ها و مناسبت‌های زیادی برای مادران وجود داشته‌است.

آلمان

در دههٔ ۱۹۲۰ آلمان کمترین میزان زاد ولد در اروپا را داشت؛ و روند آن نیز شیب رو به پایین داشت. در آن زمان دلیل این مشکل به کار زنان در بیرون از منزل نسبت داده شد. در آن دوران راهی که به نظر گروه‌های صاحب نفوذ در جامعه (سیاست مداران چپ و راست، زنان کلیسا و گروه‌های فمینیست) رسید این بود که باید از مادران قدردانی شود اما بر سر چگونگی آن به توافق نمی‌رسیدند. تمامی گروه‌ها به این نتیجه رسیدند که مادر بودن را در جامعه با ارزش کنند و ارزش‌های مادری را در میان مردم رواج دهند. در سال ۱۹۲۳ در راستای این هدف همگی با (پذیریش به اتفاق آرا) هم به این نتیجه رسیدند که روزی به نام روز مادر (به آلمانی: Muttertag) را گرامی بدارند؛ تعطیلی در روز مادر نیز از آمریکا و نروژ گرفته شد. رئیس انجمن فلوریست‌های آلمان اظهار داشت که «کشمکش درونی میان مردم ما باعث از دست رفتن خانواده‌های ما شده‌است.» و به این دلیل است که این روز به عنوان روز تعطیل معرفی می‌شود باشد؛ او انتظار داشت با این کار کشور تقسیم شده دوباره یکپارچه شود.

استرالیا

در استرالیا، روز مادر در دومین یکشنبهٔ ماه مه جشن گرفته می‌شود ولی یک تعطیلی عمومی نیست. در این کشور، سنّت دادن هدیه به مادران در روز مادر اولین بار در سال ۱۹۲۴، توسط خانم «جانت هیدن»که ساکن سیدنی بود، شروع شد. خانم هیدن در ملاقاتی که از یک بیمارستان در نویینتون داشت، بیمارانی را دید که همگی مادرانی بسیار تنها و فراموش شده بودند؛ او برای اینکه آن‌ها را خوشحال کند سعی کرد که از سوی بچه‌های مدرسه‌های اطراف و مراکز تجاری محلی، نیروی پشتیبانی جمع آوری کند تا کمک مالی کافی برای دادن هدیه به تمام آن مادران تنها، فراهم شود. سال به سال میزان کمک جمع آوری شده توسط مراکز تجاری محلی و حتی شهردار بیش تر شد تا جایی که امروزه، در روز مادر، هدیه دادن به مادران بسیار معمول شده‌است. مردم استرالیا، معمولا صبحانه را برای مادر خود به رخت خواب می‌آورند و به طور سنتی در روز مادر به مادرشان گل داودی را که ویژهٔ فصل پاییز است هدیه می‌دهند.

افغانستان

در افغانستان روز مادر در دومین شنبهٔ ماه ژوئن، ۱۲ ژوئن ۲۰۱۰ جشن گرفته شد. اما چندی پیش دولت افغانستان 8 مارچ را روز جهانی مادر تعیین کرد .

ایران

در ایران روز مادر، 20جمادی‌الثانی زادروز دختر پیامبر اسلام، فاطمه زهرا است؛پس از سال انقلاب ایران تاریخ این روز تغییر کرد، پیش از انقلاب ۵۷ و در دوران شاهنشاهی ، ۲۵ آذر به عنوان روز مادر گرامی داشته می‌شد.

ایتالیا

روز مادر در ایتالیا برای اولین بار در ۱۲ مه سال ۱۹۵۷ در شهر آسیزی جشن گرفته شد. انتخاب چنین روزی، ابتکار اوتلو میگلیوسی، کشیش کلیسای محلهٔ توردیبتو بود. این جشن بسیار موفق بود به گونه‌ای که یک سال پس از آن روز مادر در سراسر ایتالیا جشن گرفته شد. و پس از آن نیز، همواره در دومین یکشنبهٔ ماه مه بزرگ داشته شد.

بلغارستان

در بلغارستان روز مادر ۸ مارس، هم زمان با روز جهانی زن است.

پاکستان

در پاکستان، روز مادر دومین یکشنبهٔ ماه مه‌است. در این روز بسیاری از رسانه‌های گروهی (شبکه‌های تلویزیونی) با ساز و آواز و برنامه‌های ویژه این روز را جشن می‌گیرند. پاکستانی‌ها در این روز با دادن هدیه و متن‌های زیبا به مادرانشان این روز را جشن می‌گیرند. و کسانی که مادرشان را از دست داده‌اند، برای آن‌ها دعا می‌کنند و به جای آن به کسانی که دوستشان دارند احترام می‌گذارند.

پرتغال

در پرتغال، روز مادر یا «Dia da Mãe» یک روز تعطیلی غیر رسمی است که هر سال در اولین یکشنبهٔ ماه مه برگزار می‌شود و گاهی با روز کارگر هم زمان می‌گردد.

ترکیه

در ترکیه روز مادر در دومین یکشنبهٔ ماه مه جشن گرفته می‌شود.

جمهوری چک

در جمهوری چک روز زن تا قبل از فرو ریختن دیوار برلین، سال ۱۹۸۹ جشن گرفته می‌شد. پس از استقلال کشور در سال ۱۹۹۳، جمهوری چک تصمیم گرفت که روز مادر و روز ولنتاین را جشن بگیرد. اما از نظر مردم چک، این دو روز بیش تر جنبهٔ تجاری و ساختگی دارند و از محبوبیت کمی برخوردارند. البته امروزه میزان فروش گل در روز زن به میزان آن در روز مادر و روز ولنتاین نزدیک می‌شود

زلاند نو

در زلاند نو، روز مادر دومین یکشنبهٔ ماه مه‌است و روز تعطیلی عمومی نیست.

ژاپن

در ژاپن در دوره شووا، روز مادر، زادروز ملکه کوگو مادر امپراتور آکی‌هیتو بود؛ در روز ۶ مارس. گرامی داشت روز مادر در سال ۱۹۳۱ زمانی که اتحادیهٔ زنان شاهنشاهی تشکیل شد، مورد بحث قرار گرفت. در سال ۱۹۳۷ اولین جلسهٔ «ستایش مادران» در ۸ مه برگزار شد و حدود سال ۱۹۴۹، جامعهٔ ژاپن تصمیم به جشن گرفتن روز مادر در دومین یکشنبهٔ ماه مه گرفت؛ مانند دیگر کشورها. امروزه در روز مادر مردم به یکدیگر انواع گل مانند میخک و رز را به عنوان هدیه می‌دهند.

جهان عرب

روز مادر در بیشتر کشورهای عربی روز ۲۱ مارس (آذار) (با نام (به عربی: عيد الأم) در تونس (به عربی: عيد الأمهات) )است. این روز اولین بار در مصر توسط روزنامه نگاری به نام مصطفی امین در کتابی با نام Smiling America در سال ۱۹۴۳ معرفی شد؛ اما از فکر او چشم پوشی شد تا اینکه مصطفی امین داستان مادر بیوه‌ای را شنید که تمام زندگی اش را صرف بزرگ کردن پسرش کرد تا روزی که پزشک شد، ازدواج کرد و بدون آنکه یادی از مادرش کند و از او حق شناسی کند او را تنها گذاشت؛ این امر امین را بر آن داشت تا روزی با نام روز مادر را به همه معرفی کند. فکر او ابتدا بوسیله رئیس جمهور وقت جمال عبدالناصر، به سخره گرفته شد ولی پس از آن او کم کم مجبور به پذیرش این روز شد و در نهایت روز مادر برای اولین بار در ۲۱ مارس ۱۹۵۶ جشن گرفته شد. این تلاش در دیگر کشورهای عربی نیز صورت گرفت.

زمانی که مصطفی امین بازداشت و زندانی شد، تلاش شد تا نام «روز مادر» به «روز خانواده» تغییر کند چون همیشه حکومت سعی می‌کرد تا مانع از یادآوری نام موسس آن در ذهن مردم شود. در نهایت هیچ یک از این تلاش‌ها به نتیجه نرسید و مردم عرب روز مادر را جشن می‌گیرند و سرودهای سنتی نیز که در آن برای مادران می‌خوانند بسیار شهرت یافت.

فرانسه

در فرانسه به دلیل هشدارهایی که به کم بودن میزان زاد ولد در این کشور بود؛ در بین سال‌های ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۴ تصمیم گرفته شد تا از مادران خانواده‌های بزرگ قدردانی شود. سربازان آمریکایی جنگ جهانی اول که در فرانسه جنگیده بودند، تعطیلی‌های آمریکا را در فرانسه بسیار شناسانده بودند؛ آن‌ها هر سال در روز مادر تعداد زیادی نامه به کشورشان می‌فرستادند که اتحادیهٔ فرانسوی-آمریکایی‌ها برای این روز کارت تبریک آماده کرده‌است در سال ۱۹۱۸ شهر لیون تصمیم گرفت روزی به نام «روز مادران» (به فرانسه: journée des Mères) را جشن بگیرد اما در نهایت تصمیم بر آن شد تا «روز ملی مادران خانواده‌های پرجمعیت» (به فرانسه: Journée Nationale des Mères de familles nombreuses) جشن گرفته شود. این عنوان تاثیر مبارزه با کاهش جمعیت بیشتری نسبت به عنوان آمریکایی داشت در سال ۱۹۲۰ دولت فرانسه با دادن نشان‌های افتخار به مادران خانواده‌های بزرگ، این روز را به عنوان روز مادران خانواده‌های بزرگ، رسمی کرد.

در سال ۱۹۴۱ با دعوت فیلیپ پتن، دولت ویشی در زمان جنگ، این روز را به عنوان سیاستی برای تشویق خانواده‌های بزرگ، گرامی‌داشت. امروزه در روز مادر از تمامی مادران، حتی آن‌ها که خانوادهٔ کوچکی دارند قدردانی می‌شود^. در سال ۱۹۵۰ قانونی تصویب شد که به واسطهٔ آن باید به طور رسمی از مادران فرانسوی قدردانی می‌شد و مبلغی به آن‌ها پرداخت می‌شد؛ این گرامی‌داشت باید در آخرین یکشنبهٔ ماه مه در روز جشن مادران (به فرانسه: Fête des Mères) انجام می‌شد. البته اگر روز عید پنجاهه با این روز هم زمان می‌شد جشن مادران به اولین یکشنبهٔ ماه ژوئن منتقل می‌شد. در سال ۱۹۵۶، بخشی از بودجه برای این کار کنار گذاشته شد. در سال ۲۰۰۴ مسئولیت این کار بر عهدهٔ وزیر مسئول خانواده گذاشته شد.

در طول دههٔ ۱۹۵۰ دلایل بزرگداشت این روز، مانند حس وطن‌پرستی یا افزایش تعداد تولد فراموش شد، امروزه روز مادر بیشتر به یک رویداد تجاری تبدیل شده‌است.

کانادا

در کانادا روز مادر در دومین یکشنبهٔ ماه مه جشن گرفته می‌شود (البته این روز یک تعطیلی رسمی نیست) به این صورت که افراد به مادرشان یا مادربزرگشان یا زنان ویژه در خانواده هدیه می‌دهند و جشن کوچکی برگزار می‌کنند. در دیگر ملت‌های غربی مانند آمریکا، انگلستان و استرالیا جشن روز مادر بسیار کوچکتر است؛ مردم کانادا به مادران خود بیشتر ابراز محبت می‌کنند.

مجارستان

در مجارستان روز مادر در اولین یکشنبهٔ ماه مه جشن گرفته می‌شود.

نیکاراگوئه

در نیکاراگوئه، روز مادر یا «Día de la Madre» از سال‌های اول دههٔ ۱۹۴۰ در ۳۰ مه جشن گرفته می‌شود؛ این روز از سوی رئیس جمهور وقت «آناستازیو سوموزا گارسیا» انتخاب شده بود، چون این روز، روز تولد مادر شوهرش، خانم «کازیمیرا ساکازا» بود.

یونان

در یونان روز مادر در دومین یکشنبه ماه مه جشن گرفته می‌شود

منبع : ویکی پدیا

یکی از نعمت های بسیار بزرگی که در سرشت انسان به ودیعت نهاده شده است، نعمت انس و گرایش به دیگران است. این امر به صورت غریزه درونی و به صورت یک نیاز طبیعی در افراد وجود دارد که باید ظهور و بروز پیدا کند. در نهایت، به منزله یک بستر مناسب زمینه زندگی اجتماعی انسان را فراهم می سازد. بر این اساس، افراد هر جامعه ای که از این موهبت الهی به صورت صحیح و درست استفاده کنند، از یک نظام اجتماعی منسجم و مردم گرم و صمیمی برخوردار خواهند شد و این امر، به نوبه خود زمینه پیشرفت و تعالی همه جانبه افراد جامعه را فراهم می کند و در نتیجه، احساس همبستگی و همدلی، که در سایه محبت و انس با دیگران پیدا می شود، گرفتاری ها و مشکلات جامعه را برطرف می کند.

البته، نوع و میزان انس و صمیمیتی که در بین افراد در دوره های مختلف زندگی ایجاد می شود، بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، این صمیمیت و گرایش به دیگران و دوستی در دوره کودکی در حد رفاقت یعنی مشارکت در کارها و بازی با یکدیگر جلوه گر می شود. در مقابل، دوستی های دوره نوجوانی علاوه بر مشارکت با یک نوع همدلی و شور و هیجان عاطفی همراه است. در حالی که این امر در دوره جوانی بسیار عمیق تر و با دوام تر می شود. یعنی علاوه بر برخورداری از ویژگی های دوستی های دوره های قبل، معمولا توام با از خود گذشتگی و فداکاری است. از اینجا می توان به نقش بسیار مهم دوستی های دوره جوانی در تعیین هدف زندگی و سرنوشت افراد پی برد. به همین دلیل، این ادعا که از میان همه عوامل مؤثر در تکوین شخصیت جوان و رشد و تربیت معنوی او هیچ عاملی به اندازه دوستان مؤثر نمی باشد، ادعای گزافی نیست. چون انسان در دوره جوانی از یک ویژگی روحی خاصی برخوردار است که بیشترین اثرپذیری و الگوپذیری او از دوستان و معاشرانش می باشد.

بنابراین، یکی از مهم ترین وظایف قشر جوان آن است که نسبت به موضوع انتخاب دوست و گزینش دوستان خوب از خود حساسیت نشان دهند. و وظیفه مربیان تربیتی و اصحاب قلم است که فوائد و برکات انتخاب دوستان خوب و تاثیر آن بر رفتار جوانان و نیز آفات و مضرات دوستان و معاشران نامناسب بر شخصیت افراد را مورد بررسی قرار دهند. موضوع دوست و انتخاب دوستان از جهات مختلف حائز اهمیت است که به برخی از آنها، به صورت بسیار مختصر اشاره می گردد.

الف: ارزش دوستی و دوستان

.................................................ادامه دارد.

بسیار مهم است که به همسرتان نشان دهید که فردی قابل اعتماد هستید و حالا چند روش ساده:

۱- آنچه که می گویید خیلی مهم است پس به آن عمل کنید:
اگر به همسرتان می گویید که ساعت ۹ خانه هستید پس سعی کنید واقعا ساعت ۹ در خانه باشید. اگر کاری برای تان پیش آمد و دیرتر از ساعت مقرر به خانه می رسید به او تلفن کنید و تاخیرتان را به اطلاعش برسانید.
۲- در حد امکان در دسترس باشید:
سعی کنید گوشی همراه تان همیشه روشن ودر دسترس باشد و هیچوقت آن را خاموش نکنید. بعضی اوقات شارژ گوشی تمام می شود یا صدای زنگ آن را نمی شنوید… در عوض به محض اینکه توانستید به او زنگ بزنید .
۳- همسرتان را واقعا شریک زندگی تان بدانید.
به جای اینکه دور خودتان یک دیوار بلند بکشید ، مسائل تان را در آن حریم مخفی کنید یا احساساتتان را از همسرتان پنهان کنید ، سعی کنید با او صادق باشید. هرچقدر با او بیشتر در مورد مسائل تان صحبت کنید او بیشتر به شما اعتماد خواهد کرد.
۴- چشمان تان را به اهداف تان بدوزید.
زبان بدن بلند تر از کلمات صحبت می کنند. مخصوصا چشم ها.اگر با همسرتان در حال قدم زدن هستید و زن زیبایی از روبرویتان می آید ، چشمان تان را به همسرتان بدوزید. اگر هدف تان ایجاد اعتماد باشد ، این رفتار آن را به خوبی نشان می دهد. اگر میخواهید همسرتان اعتماد به نفس داشته باشد و بداند که شما فقط او را دوست دارید از نگاه کردن به زنان دیگر خودداری کنید.
۵- زمانی برای خلوت با همسرتان بگذارید.
برقراری یک زمان خصوصی و خلوت با همسرتان احساس بهتری به رابطه تان خواهد داد. ارتباط بیشتر آرامش ، امنیت و اعتماد بیشتر به همراه خواهد داشت.
اگر در رابطه های قبلی تان در رابطه با اعتماد به نامزد یا دوست تان شکست خورده اید ، شاید باید راه های بیشتر و زمان بیشتری برای ایجاد اعتماد اختصاص دهید. باید مسائل گذشته را با خودتان حل کنید تا بتوانید رفتار ” امروز ” خود را بسازید. اگر با انجام این راه ها باز هم دچار مشکل هستید ، شاید یک مشاور بتواند به شما کمک کند.